Polecany post

Informacje o blogu

Blog zaczęłam prowadzić pod koniec roku 2017. Początkowo umieszczałam na nim krótkie opowiadania o mojej pracy w opiece nad osobami s...

Środki pielęgnacyjne

Żródło

Każdy kto ma przyznany stopień niepełnosprawności i jest pielęgnowany w domu ma prawo co miesiąc do bezpłatnych środków pielęgnacyjnych do kwoty w wysokości 40 euro. Można je zamówić w sklepie medycznym, który najczęściej sam rozlicza to z kasą chorych. Do wyboru są różne pudełka pielęgnacyjne tzw. Pflegebox. Raz zamówione dostarczane są co miesiąc przez kuriera do domu. W razie potrzeby można złożyć wniosek o inny zestaw produktów na kolejny miesiąc lub pobierać taki sam przez dłuższy okres czasu. Poszczególne produkty można też kupować osobno.

Należą do nich:

Rękawiczki jednorazowe – Einmalhandschuhe
Środek do dezynfekcji powierzchni – Flächendesinfektion
Środek do dezynfekcji rąk – Händedesinfektion
Wkłady/ prześcieradła chroniące materac – Bettschutzeinlagen
Fartuchy – Schutzschürzen
Ochrona/ maska na twarz – Mundschutz
Środki dla osób z nietrzymaniem moczu lub kału – Inkontinenzversorgung
Pieluchy dla dorosłych – Erwachsenen- Windeln
Pielucho majtki – Inkontinenzslips
Wkładki higieniczne -  Slipeinlagen

Zwyczaje noworoczne

koniczynka z kominiarzem
Zapraszam również do zapoznania się z piosenką noworoczną (wraz z tłumaczeniem) pod postem lekcja63 oraz ze słownictwem związanym z Sylwestrem i Nowym Rokiem pod postem lekcja64.

W Niemczech nadejście Nowego Roku świętuje się podobnie, jak u nas – hucznie i wesoło. Tego dnia spotyka się ze znajomymi na licznych imprezach. Leje się szampan, ludzie składają sobie życzenia (nie tylko w Sylwestra ale również przez kilka kolejnych dni w Nowym Roku), organizowane są pokazy sztucznych ogni.

Tradycyjna potrawa, którą wita się Nowy Rok to zupa z soczewicy i karp. Ziarenka soczewicy symbolizują monety i mają one zapewnić bogactwo w przyszłym roku. Niektórzy w tym samym celu noszą przy sobie łuskę z karpia, która również symbolizuje pieniądze i ma przyciągnąć kolejne.
Typowy wypiek noworoczny to pączki.

Ludzie obdarowują się prezentami, które mają przynieść szczęście w Nowym roku. Są to czterolistne koniczynki z kominiarczykiem w doniczkach, marcepanowe figurki świnki lub kominiarza, monety jednocentówki. 

Żródło
Myślę, że przy okazji Nowego Roku warto wspomnieć o Koncercie Noworocznym wiedeńskich filharmoników. Organizowany jest on co roku od czasów drugiej wojny światowej. Miejsce mają trzy koncerty:

29. - 30. grudnia – koncert próbny;
31. grudnia – Koncert Sylwestrowy;
1. stycznia – Koncert Noworoczny.

Tradycyjnie wykonuje się na nim utwory „Nad pięknym modrym Dunajem” oraz „Marsz Radetzky’ego”. 

Dźwig do wanny/ podnośnik wannowy

Żródło

Badewannenlift dźwig do wanny, podnośnik wannowy

Podnośnik wannowy przeznaczony jest dla osób niepełnosprawnych i seniorów, którzy nie są w stanie samodzielnie wejść i wyjść z wanny. Konstrukcja krzesełka jest stabilna. Przyssawki gumowe zapobiegają ślizganiu się krzesełka po powierzchni wanny. Zasilany jest małym akumulatorem. Obsługuje się go pilotem, który jest łatwy w obsłudze – strzałka w dół i strzałka w górę.

Jak korzystać z podnośnika?
Podjeżdża się krzesełkiem na wysokość brzegu wanny. Senior samodzielnie lub z pomocą opiekuna siada na krzesełko bokiem do oparcia pozostawiając nogi na podłodze. Następnie sam lub z pomocą opiekuna wkłada nogi do wanny, zmieniając jednocześnie pozycję całego ciała, tak, by ostatecznie siedział oparty o krzesełko z nogami opuszczonymi w wannie. Następnie przy pomocy pilota opuszcza się krzesełko na sam dół. Po kąpieli podjeżdża się krzesełkiem na wysokość brzegu wanny. Senior sam lub z pomocą opiekuna wyciąga nogi z wanny zmieniając jednocześnie pozycję ciała do pozycji wyjściowej, czyli siedzi na krzesełku bokiem do oparcia, z nogami na podłodze. Na wypadek, gdyby moje wyjaśnienia były niezbyt jasne, wrzucam film z YouTube, na którym wszystko dokładnie widać:

Sprzęt taki sprzyja bezwypadkowej kąpieli seniora. Jednocześnie chroni kręgosłup opiekuna, który przy użyciu podnośnika praktycznie nie używa siły.

Pamiętajmy, że jako opiekunowie bez wymaganego w Niemczech wykształcenia w tym kierunku, nie możemy kąpać osób ze znacznym ograniczeniem ruchowym. Obowiązkiem rodziny jest zamówienie do takich osób wykwalifikowanych służb medycznych (Pflegedienst).

Przy okazji chciałabym również zwrócić uwagę na pomoc przy kąpieli lub prysznicu osób chorych na demencję, którzy odmawiają wzięciu kąpieli/ prysznica. Jeśli opiekun nie jest w stanie namówić seniora do kąpieli, w żadnym razie nie można go do tego zmuszać. Koniecznie należy poinformować rodzinę seniora, która powinna zamówić służby medyczne do wykonywania tych czynności (Pflegedienst). W takim wypadku należy liczyć na to, że zadziała tzw. efekt białego fartucha. Zwróćcie uwagę na to, że służby medyczne, gdy senior odmawia wzięcia kąpieli/ prysznica, również nie zmuszają go do tego. Niemniej jednak prawdopodobieństwo, że uda się nakłonić seniora do kąpieli/ prysznica jest większe, jeśli robi to wykwalifikowany personel. 

Nakładka na sedes

Źródło
Toilettenaufsatz, Toilettensitzerhöhung mit/ ohne Armlehnen – nakładka na sedes z/bez oparcia
Jest to środek pomocniczy zwiększający wysokość sedesu do poziomu, który umożliwia łatwiejsze korzystanie z toalety (samodzielne lub z pomocą opiekuna). Oparcia ułatwiają osobie korzystającej z sedesu wstawanie. Łatwa w montażu i w utrzymaniu czystości.
Spotkaliście taką nasadkę w domu podopiecznych? Uważacie, że jest to praktyczna pomoc?

Buraczki na ciepło lub na zimno



Składniki:

4 buraczki czerwone
2 cebulki
Olej do smażenia
2 cytryny
Łyżka  cukru
Pieprz i sól do smaku

Buraczki ugotować i zetrzeć na tarce z grubymi oczkami. Cebulę pokroić w drobną kostkę, zeszklić na oleju i dodać do buraczków. Doprawić sokiem z cytryny, cukrem, solą i pieprzem. Podawać do obiadu na ciepło lub na zimno.

Placki z cukinii


Składniki:

2 duże cukinii
2 cebule
Pęczek koperku
3 jaja
3 łyżki mąki
1 płaska łyżeczka soli
¼ (w przybliżeniu) pieprzu czarnego
Olej do smażenia

Cukinii zetrzeć na grubej tarce. Cebulę pokroić w cienkie piórka. Posiekać koperek. Wszystko wymieszać. Dodać jajka, mąkę i przyprawy. Smażyć jak placki ziemniaczane. Jedna łyżka ciasta na jeden placuszek. Podawać z zaziki, sosem czosnkowym lub ze śmietaną zmieszaną z czosnkiem. 

Asertywność


To cudowne słowo, które moim zdaniem jest niezwykle ważne w opiece nad osobami starszymi w Niemczech. Śmiem twierdzić, że powinniśmy je stawiać wyżej niż słowo empatia. Dlaczego? Dla naszego dobra i dla dobra naszych podopiecznych.

Wyznaczyć granicę w naszej pracy jest niezwykle trudno. Gdy z czasem zaczyna się ona zacierać, budzi to w nas frustrację. Czujemy się wykorzystywani. Tymczasem najczęściej to właśnie my jesteśmy sprawcami takiego stanu rzeczy. Trudno nam odmówić wykonania danej czynności. Często jesteśmy przekonani, że wszystko, co dotyczy seniora, spoczywa na naszych barkach. Czy aby na pewno?

Nie potrafimy się upomnieć o to, co nam się należy. Natomiast winy szukamy w innych. W poprzedniej opiekunce, w firmie, w niemieckiej rodzinie. Owszem, firma mogła wprowadzić rodzinę w błąd. Zmienniczka mogła zapoczątkować pewne zwyczaje, które nam nie odpowiadają. Rodzina podopiecznego może być nieświadoma podstawowych potrzeb opiekuna. Ale od tego mamy język w buzi, by zwrócić na pewne aspekty uwagę. Owszem, firma ma nas w tym wspierać. Natomiast to my jesteśmy na miejscu i to my musimy wiedzieć, jakie zmiany muszą zajść na zleceniu, by chętnie się na nim pracowało i chętnie się na nie wracało.

Osoby nieasertywne, które są przekonane, że mają misję do spełnienia, powiedzą, że jest to walka z podopiecznym. Otóż to nie jest walka ze starym, schorowanym człowiekiem. To jest walka dla niego. Będąc asertywnym tworzymy miejsce pracy, na które nie tylko my, ale każda osoba chętnie przyjedzie. Miejsce, z którego nikt nie będzie uciekał. Moim zdaniem warto stoczyć taka walkę raz, by później miesiącami panował pokój.

Niestety wiele osób nie potrafi, nie chce lub uważa, że nie powinno się zbyt wiele wymagać. Trafiając w złe miejsca pracy, nie mówi o tym, co jest nie tak na zleceniu. Liczy dni do zjazdu, nie przekazuje prawdy zmienniczce i w dalszym ciągu każda ze stron cierpi. - Podopieczny, który nie rozumie, dlaczego nikt do niego nie wraca. Opiekunka która krąży od zlecenia do zlecenia. Firma, która wciąż poszukuję nowych pracowników. Niestety tak wygląda rzeczywistość.

Co gorsza bardzo często praca opiekunki, która "ustawiła" zlecenie jest niszczona w kilka dni przez kolejną nadgorliwą panią, która najczęściej chcąc nadrobić swoje braki, godzi się na powrót do dawnych, niedobrych schematów.

Jak z tym walczyć? Czy nie uważacie, że wielokrotnie to my sami jesteśmy sprawcami wszechobecnego wyzysku opiekunek?

Jest przecież prawo. Niestety prawo, w które mało kto wierzy. Natknęłam się dzisiaj na ciekawe artykuły. O asertywności i aktywizacji i o prawach i dochodzeniu swoich praw przez opiekunki. Zabawne, że są to artykuły, które wyszły z inicjatywy instytucji zrzeszających firmy.

Jak rozwiązać problem nierefolmowalnych opiekunek? Czy to nie one bywają największym problemem? Macie jakieś pomysły? Macie za sobą takie doświadczenie, że zostawiliście dobre zlecenia, a po zmienniczce/zmienniku nie było do czego wracać lub ponownie trzeba było walczyć o zapewnienie podstawowych potrzeb?

Prezenty na zleceniu



Kto spędza święta w pracy?

Ja w tym roku właściwie przez przypadek święta spędzam w domu. Planowałam pracować. Ale jak to w życiu bywa, sytuacja zmusiła mnie do zjazdu. Zrezygnowałam ze zlecenia dla zasady. Nie powiem, żeby było hardcorowo. Jednak czułam się, jak ubezwłasnowolniona osoba i nie wyobrażałam sobie, żebym święta spędzała w takiej atmosferze, czując to, co czułam. Jestem wolnym człowiekiem i wolność decydowania o sobie samym w sprawach nawet najbardziej błahych jest dla mnie niezmiernie ważna. Życie jest przewrotne. W tamtym roku planowałam zjechać na święta, a przepracowałam aż do końca lutego. Koniec tego zlecenia to jednocześnie koniec mojej książki "Perły rzucone przed damy".
No ale nie o tym chciałam pisać. Dzisiaj będzie o prezentach.

W domu z pewnością każdy lubi je robić. Jest sielsko-anielsko. Mnie osobiście bardziej cieszą prezenty, którymi kogoś obdarowuję, niż prezenty, które sama dostaję. Kilka ciekawych gadżetów zakupiłam w Internecie. Reszty poszukuję w sklepach. Niestety poszukiwania nadal trwają.

Jak wygląda sytuacja na zleceniu? Czy powinniśmy oczekiwać prezentów? Czy powinniśmy obdarować naszych podopiecznych?

Pamiętam, jak w tamtym roku na forach szydzono z opiekunek, które cieszyły się z podarunków swoich podopiecznych. Byłam bardzo zniesmaczona reakcją niektórych osób. Niestety coraz częściej przekonuję się, że my opiekunowie nie jesteśmy bez skazy i bardzo, ale to bardzo często dochodzi do hejtów na naszych forach. Trolle mają z nas ubaw. Podpatrują i potem doskonale wiedzą, gdzie uderzyć. Czyjąś radość bardzo łatwo jest zniszczyć nawet jednym słowem.


Moim zdaniem, jak najbardziej powinniśmy oczekiwać prezentów od naszych podopiecznych. Nawet nie o sam prezent chodzi, ale o fakt, że jest to dowód uznania za naszą pracę. Gest okazujący wdzięczność za to, że są osoby, które zdecydowały się na spędzenie świąt poza domem. Często są to święta na ciężkich zleceniach, z trudnymi podopiecznymi, którzy nie zawsze potrafią okazać wdzięczność i którzy wysysają z opiekuna resztki energii. Każdy ma prawo, by radować się z takich prezentów. Doskonale wiemy, że będąc na zleceniu praktycznie jedyną formą kontaktu ze światem jest Internet. Dlatego mam do was prośbę. Jeśli jakaś opiekunka pochwali się na forum prezentem, nie psujcie jej tej radości. Zastanówcie się, zanim z niej zaszydzicie, wyśmiejecie, czy stwierdzicie, że jedziecie pracować dla pieniędzy, a nie dla prezentów. Z resztą trudno mi uwierzyć, że jest ktoś, kogo nie ucieszyłby nawet mały podarunek od podopiecznych.
Natomiast, czy opiekunka powinna dać prezent podopiecznemu?

Myślę, że wszystko zależy od relacji na zleceniu. Jeśli jesteśmy na nim krótki okres czasu i nie zżyliśmy się z podopieczną, myślę, że nie ma potrzeby, stwarzania pozorów zażyłości. Natomiast jeśli ktoś chce sprawić podopiecznym przyjemność, myślę, że powinno to być raczej coś symbolicznego. Dobre czekoladki lub coś zrobionego własnoręcznie. Przy takim prezencie podopieczni nie będą mieli wyrzutów sumienia, że biedna opiekunka się wykosztowała, a jednocześnie będzie to dla nich miła niespodzianka.

A co z rodziną podopiecznych?

Myślę, że byłoby przesadą, gdyby opiekunka dawała prezenty, nawet drobne, pozostałym członkom rodziny.

A wy jak uważacie? Liczycie na niespodzianki? Tworzycie coś własnoręcznie dla podopiecznych, czy może nie oczekujecie prezentów i nie zamierzacie nikomu nic dawać?
Myślę, że warto nad tym pomyśleć, żeby podjąć odpowiednią decyzję i w świąteczne dni nie stresować się niepotrzebnie, zastanawiając się, czy powinniśmy mieć prezent, czy nie.

Dieta na spalanie tłuszczu


Dietę tą dostałam lata temu od niemieckiego lekarza. Jest to dieta dobra nie tylko dla młodych ludzi. Rewelacyjnie sprawdza się u osób starszych, które mają problemy ze schudnięciem. Według lekarza, dostają ja pacjenci chorzy na serce, którzy musza szybko schudnąć przed operacją. Stosowałam ją kilka razy. Muszę przyznać, że działa. Może przystąpię do niej na wiosnę. U podopiecznych warunki nie do końca są odpowiednie, by ją zastosować. Jeśli ktoś przebywa w domu, a musi zrzucić parę kilogramów, gorąco polecam. Może po świętach będzie bardzo przydatna 😊

Zupa na spalanie tłuszczu

Składniki:

5 cebulek ze szczypiorkiem
1-2 puszki pomidorów lub 6 świeżych pomidorów
Główka kapusty
2 duże zielone papryki
Pęk natki selera
Pęk pietruszki
2 torebki dobrej zupy cebulowej
1 czerwona i 1 zielona papryczka chili

Zupę doprawiamy pieprzem, solą, curry, zupą cebulową i papryczką chili. Warzywa pokroić drobno. Zagotować. Gotować 10 minut, po czym dusić na wolnym ogniu, aż warzywa będą miękkie. Zupę jemy za każdym razem, gdy jesteśmy głodni. Im więcej zupy się je, tym więcej się spali tłuszczu. Dieta trwa 7 dni. Jeśli ktoś schudnie więcej niż 7,5 kg w przeciągu tygodnia, musi odczekać 7 dni, zanim ponownie przystąpi do diety. Podczas diety nie wolno spożywać alkoholu. Podczas diety nie można jeść również chleba, ani pić napoi słodzonych. Można pić kawę, herbatę – bez cukru.

Oprócz zupy każdego dnia należy zjeść odpowiednie produkty.

1.       Dzień

Owoce – wszystkie prócz bananów, melonów i arbuzów plus zupa w dowolnych ilościach.

2.       Dzień

Świeże, surowe warzywa poza fasolą, kukurydzą i grochem. Wieczorem jeden ziemniak z masłem lub oliwą. Tego dnia naturalnie je się również zupę.

3.       Dzień

Owoce, warzywa jak wyżej plus zupa. Żadnego ziemniaka!

Do tego dnia powinno się zgubić od 2,5 kg do 3,5 kg!

4.       Dzień

3 Banany, mleko z niska zwartością tłuszczu i zupa.

5.       Dzień

Do o,5 kg mięsa i 6 pomidorów plusz zupa.

6.       Dzień

Mięso i warzywa tyle, ile się chce. Warzywa maja być zielone. Plus zupa.

7.       Dzień

Ryż, warzywa, sok owocowy i zupa.


Przez ten okres powinno się schudnąć od 5 do 8,5 kg

Ważne jest, by jeść dużo zupy, za każdym razem, gdy się jest głodnym i pić dużo wody.

Jeśli ktoś spróbuje diety, chętnie dowiem się o efektach. 

Omlet z warzywami


Składniki:
2 jaja
1 łyżka mleka
1 łyżka mąki
Warzywa według uznania (ja dodałam 5 pieczarek, ¼ cebuli, ¼ cukinii, ½ pomidora)
50 g pokruszonego sera (białego lub fety)
1 łyżka oleju
Sól, pieprz, oregano
ewentualnie oliwki
Wszystkie warzywa prócz pomidora poddusić na oleju. Najprostsza wersja omletu to omlet z pomidorami. Spokojnie można zrezygnować ze wszystkich innych warzyw. Omlet będzie wtedy łatwiejszy do przyrządzenia, mniejszy :-) ale równie smaczny. Dwa jaja należy rozmieszać z mąką, mlekiem, pieprzem i solą. Masę wlewamy na duszone warzywa, lub jeśli z nich rezygnujemy, na rozgrzany tłuszcz. Na wierzch wysypujemy równomiernie pokrojone pomidory, oliwki i ser. Posypujemy oregano. Przykrywamy pokrywką i smażymy, aż jajo się zetnie. Podajemy zaraz po przygotowaniu. Ciekawa propozycja zarówno na śniadanie, jak i na obiad, czy kolację.

Smacznego!

Flaczki wołowe


Składniki:

1kg flaków wołowych
2 udka z kurczaka
2 marchewki
¼ selera
1 cebula
2 ząbki czosnku
1 płaska łyżka soli
2 listki laurowe
5 ziarenek pieprzu
5 ziarenek ziela angielskiego
1 łyżka majeranku
1 łyżka masła na zasmażkę plus dodatkowe masło do zeszklenia cebuli i czosnku
1 łyżka mąki

Flaki opłukać, zagotować i ponownie opłukać. Następnie gotować aż do miękkości. U mnie trwało to 2,5 godziny. Gdy flaki będą już miękkie należy je odcedzić i ponownie przepłukać. Nastawić do gotowania udka z zielem angielskim, pieprzem i liściem laurowym. W tym momencie można również dodać ugotowane już flaki. Im dłużej się gotują, tym lepiej. Po 30 min dodajemy sól, pokrojone w kostkę warzywa, zeszkloną cebulę z czosnkiem i gotujemy kolejne pół godziny. Gdy udka będą już miękkie, obieramy z nich mięso, drobno kroimy i ponownie wrzucamy do zupy. Dodajemy majeranek. Roztapiamy dużą łyżkę masła na patelni, dodajemy łyżkę mąki i robimy zasmażkę. Gdy zacznie się robić lekko brązowa, rozprowadzamy ją gorącym wywarem i całość wlewamy do zupy. Przy zasmażce ważne jest, by użyć wystarczającą ilość masła. Jeśli robią nam się grudki, znaczy to, że dajemy za mało masła lub za dużo mąki. Zasmażka powinna być w miarę płynna. Nie powinno się robić z niej ciasto. Jeśli ktoś lubi, do zupy można dodać łyżkę startego imbiru. Całość pogotować jeszcze z 5 minut. Po podaniu koniecznie doprawić czarnym pieprzem.

Sposób na imbir i jego właściwości


Imbir wzmacnia układ odpornościowy, przynosi ulgę chorym stawom, ma ochronne działanie na wątrobę i żołądek, zapobiega powstawaniu wrzodów, poprawia wrażliwość na insulinę, działa rozkurczowo, zmniejsza częstotliwość i łagodzi migrenę, pomaga w problemach z koncentracją, jest uważany za afrodyzjak…

Dużo można by tu jeszcze pisać. Ale ja nie o działaniu chciałam dzisiaj wspomnieć, tylko o tym, jak wygodnie przygotować i spożywać imbir. Przechowywanie korzenia i tarcie go w śladowych ilościach, za każdym razem, gdy go potrzebujemy może być męczące. Proponuję przygotować sobie słoiczek imbiru z miodem i z cytryną. Tak przyrządzony imbir może stać kilka, a nawet kilkanaście dni w lodówce i zachowuje świeżość.

Sposób przyrządzenia jest niezwykle łatwy. Potrzebujemy 2- 3 cytryny, dwa kawałki imbiru i miód. Imbir ścieramy na tarce z drobnymi oczkami (ja zmieliłam w Termomiksie, myślę, że jak ktoś ma dobry blender też temu podoła). Cytrynę obieramy ze skórki i kroimy w grube plasterki. Wszystkie składniki układamy warstwami w słoiczku: starty imbir, miód, plasterki cytryny, imbir, miód, cytryna…

Można go dodawać do herbaty lub spożywać z samą wodą.

A wy do czego używacie imbiru? 

Gałązki Barbórki

Źródło

Św. Barbara pochodziła z rodziny prawosławnej. Wysłana przez ojca na naukę do Nikomedii, zetknęła się z chrześcijaństwem. Gdy jej ojciec dowiedział się, że została chrześcijanką, próbował wymusić na niej, by wyrzekła się wiary. Z marnym skutkiem. Doniósł więc na nią władzy. Uwieziona na wieży doznała objawienia. Ujrzała anioła z kielichem i hostią. Została stracona około 305 roku.

Jest czczona przez kościół katolicki i prawosławny.

Jest patronką dobrej śmierci i trudnej pracy: górników, marynarzy, rybaków, żołnierzy, więźniów, kamieniarzy.

Jej atrybuty to krzyż, miecz lub pawie pióro, kielich z hostią i wieża.

W dzień św. Barbary w Polsce obchodzimy Dzień Górnika. Gdy byłam dzieckiem obchodzony on był bardzo hucznie. Pamiętam, że jako jedyna Barbórka w szkole podstawowej i w liceum byłam zawsze proszona o wystąpienie na apelu. Nie  powiem, żeby mnie to cieszyło 😊.

Szczerze to nie wiem, czy obecnie robi się wokół tego święta tyle szumu. Zobaczymy czwartego grudnia. Z pewnością co nieco usłyszymy.

Ciekawy zwyczaj: gałązka św. Barbary

W dzień św. Barbary wkłada się do wody ziarenka zboża i gałązki wiśni lub czereśni. Gdy gałązki rozkwitną, a ziarenka wykiełkują na Boże Narodzenie, oznacza to pomyślny rok. Pierwszej nocy należy gałązki zanurzyć w ciepłej wodzie. Następnie wodę zmienia się, co trzy dni.

Zwyczaj znany jest również w Westfalii, na Bawarii i w Tyrolu. Zrywa się tam gałązki wiśni lub forsycji. Kwiaty i zielone pączki w środku zimy symbolizują nadprzyrodzone poczęcie i narodzenie Jezusa.

Znacie ten zwyczaj?

A może ktoś zna inne zwyczaje? Albo brał udział w uroczystościach Dnia Górnika? 

Schab gotowany dwa razy po pięć minut


Nie wiem, czy wiecie ale schab to najzdrowsze mięso z wieprzowiny. Niestety pieczony tradycyjnie jest zazwyczaj suchy i nie każdy go lubi. Jakiś czas temu odkryłam schab gotowany. Smakuje rewelacyjnie. Jego przyrządzenie zajmuje co prawda odrobinę czasu ale warto go poświęcić na przygotowanie takiej wędliny. Jest aromatyczna, soczysta i zużywa się przy niej bardzo, ale to bardzo mało energii elektrycznej. Schab gotuje się bowiem zaledwie dwa razy po pięć minut.

Składniki:

1 kg schabu bez kości
2,5 litra wody
3 ząbki czosnku (pokrojone w plasterki)
3 listki laurowe
5 ziarenek pieprzu
5 ziarenek ziela angielskiego
1 łyżkę majeranku
3 łyżki majonezu
1 łyżka musztardy
1 płaska łyżka cukru
80 g soli

Wszystkie składniki mieszamy. Majonez najlepiej rozmieszać z odrobiną wody w zamkniętym słoiku, żeby nie było grudek. Bardziej ze względów estetycznych niż smakowych. Zimną zalewą zalewamy schab i doprowadzamy do wrzenia. Następnie gotujemy przez pięć minut, po czym odkładamy z palnika i zostawiamy w zalewie na dobę. Następnie ponownie gotujemy go pięć minut i odstawiamy do wystygnięcia. Spożywamy do chleba lub do obiadu.

Mniam... Mniam...
Smacznie i zdrowo :-)

A jak wy przyrządzacie schab? Moja siostra piecze w kożuchu z soli. Również jest soczysty. Być może kiedyś skorzystam z jej przepisu. Z tego co wiem, jej nie zawsze wychodzi. A ten przepis na schab gotowany wychodzi zawsze.

Aromatyczna pomarańcza


Chcecie, by dom pachniał świętami?

Świetny sposób, by dom wypełnił świąteczny zapach to ozdoby z pomarańcza lub grejpfruta i goździków. Wygląda i pachnie świątecznie, a do tego to bardzo naturalny zapach.
Do wykonania takiej ozdoby potrzebna jest pomarańcza lub grejpfrut, opakowanie goździków i tasiemka dowolnego koloru. Goździki wbijamy w owoc, tworząc wzór według upodobania. Ozdabiamy tasiemką. Kładziemy na szalę z owocami lub w inne dowolne miejsce.

Do robienia takiej ozdoby można zaangażować podopiecznych. To doskonały sposób nie tylko na aktywizację, ale na obudzenie w nich radości oczekiwania na święta.

Wieniec adwentowy (Adventskranz)


Czy wiecie skąd wziął się pomysł na wieniec adwentowy?


Nie bez powodu jest on bardzo popularny w Niemczech. Jego pomysłodawcą był nauczyciel i ewangelicki pastor Johann Hinrich Wichern. Prowadził on szkołę-przytyłek dla sierot. Chcąc stworzyć rodzinną atmosferę w pierwszą niedzielę adwentu w 1839 roku umieścił wraz z wychowankami na drewnianym kole o średnicy dwóch metrów pierwszą świecę adwentową. Kolejne dwadzieścia cztery świece wychowankowie zapalali kolejno co wieczór, aż do dnia Wigilii. W 1860 roku Wichern został przeniesiony do Berlina. Zmniejszył on wtedy ilość świec do czterech. Początkowo zielonymi gałązkami przyzdabiano ściany. W późniejszym okresie zdobiono nimi wieńce. W Niemczech to bardzo popularny zwyczaj. Wieniec kładzie się w salonie, najczęściej na stole jadalnym. Można kupić gotowe sztuczne wieńce, jednak bardzo często spotyka się wieńce ze świeżego świerku, czy innych drzew iglastych. Wspomniałam o tym zwyczaju w mojej książce „Perły rzucone przed damy”.

Wracając do wieńca…

Każda świeczka ma symboliczne znaczenie.

1.       świeca: przebaczenie przez Boga nieposłuszeństwa Adama i Ewy wobec niego.

2.       świeca: wiara Patriarchów Narodu Izraelskiego jako wdzięczność za dar Ziemi Obiecanej.

3.       świeca: radość króla Dawida, który celebruje przymierze z Bogiem.

4.       świeca: nauczanie proroków, głoszących przyjście Mesjasza.

Popularne są również wieńce wieszane na drzwiach wejściowych.

A czy wy znacie ten zwyczaj? Czy spędzając święta w Niemczech zadbaliście, by na stole stanął taki wieniec? A kto u siebie ma taką ozdobę? 


Mönchengladbach/ Rheydt jesienią

Ehemaliges Stadtsparkassenportal, Mönchengladbach
Stara brama Stadtsparkasse

Ehemaliges Stadtsparkassenportal, Mönchengladbach
Stara brama Stadtspparkasse

Ehemaliges Stadtsparkassenportal, Mönchengladbach
Stara brama Stadtsparkasse

Ehemeliges Sstadsparkassenportal (die andere Seite), Mönchengladbach
Stara brama Stadtsparkasse

Denkmal, Mönchengladbach
Pomnik ku pamięci poległych mieszkańców Rheydt

Theater, Mönchengladbach/ Rheydt
Teatr

Theater, Mönchengladbach
Teatr (wejście główne)

Theater, Mönchengladbach/ Rheydt
Teatr (pracują  w nim ludzie 29 narodowości)

Sammelplatz vor dem Theater, Gedenkstein, Mönchengladbach. Rheydt
Miejsce zbiórki przed teatrem, Kamień pamiątkowy ku pamięci wygnańców, uchodźców i poległych podczas drugiej wojny światowej

Sammelplatz vor dem Theater Mönchengladbach/ Rheydt


Sammelplatz vor dem Theater in Mönchengladbach/ Rheydt


Sammelplatz vor dem Theater in Mönchengladbach/ Rheydt








Marienplatz, Mönchengladbach/ Rheydt

Links altes Postamt, ganz hinten rechts Katholische St. Marienkirche, Mönchengladbach/ Rheydt

Altes Postamt, Mönchengladbach/ Rheydt

Altes Postamt, Mönchengladbach/ Rheydt

Altes Postamt, Mönchengladbach/ Rheydt




Kirche St. Marien, Mönchengladbach/ Rheydt
Kościół św. Marii

Kirche St. Marien, Mönchengladbach/ Rheydt
Kościół św. Marii

Kirche St. Martin, Mönchengladbach/ Rheydt
Kościół św. Marii

Kirche St. Marien, Mönchengladbach/ Rheydt
Kościół św. Marii


Kirche St. Marien, Mönchengladbach/ Rheydt
Kościół św. Marii

Kirche St. Marien, Mönchengladbach. Rheydt
Kościół św. Marii

Kirche St. Marien, Mönchengladbach/ Rheydt
Kościół św. Marii

Kirche St. Marien, Mönchengladbach/ Rheydt
Kościół św. Marii

Kirche St. Marien, Mönchengladbach/ Rheydt
Kościół św. Marii

Kirche St. Marien, Mönchengladbach/ Rheydt
Kościół św. Marii




Evangelische Hauptkirche, Mönchengladbach/ Rheydt
Główny Kościół Ewangelicki


Evangelische Hauptkirche, Mönchengladbach/ Rheydt
Główny Kościół Ewangelicki


Evangelische Hauptkirche, Mönschengladbach/ Rheydt
Główny Kościół Ewangelicki

Skulptur vor der Evangelischen Hautptkirche, Mönchengladbach/ Rheydt
Rzeźba pod Głównym Kościołem Ewangelickim


Skulptur vor der Evangelischen Hauptkirche, Mönchengladbach/ Rheydt
Rzeżba przed Głównym Kościołem Ewangelickim

Kgl. Bezirkskomando, Mönchengladbach/ Rheydt

Kgl. Bezirkskomando, Mönchengladbach/ Rheydt

Kgl. Bezirkskomando, Mönchengladbach/ Reydt

Kgl. Bezirkskomando, Mönchengladbach/ Rheydt

Kgl. Bezirkskomando, Mönchengladbach/ Rheydt

Standesamt, Mönchengladbach/ Rheydt
Urząd stanu cywilnego

Standesamt, Mönchengladbach/ Rheydt
Urząd stanu cywilnego

Standesamt, Mönchengladbach/ Rheydt
Urząd stanu cywilnego

Standesamt, Mönchengladbach/ Rheydt
Urząd stanu cywilnego

Das Summloch, Mönchengladbach/ Rheydt



Brunnen in der Fussgängerzone in Mönchengladbach/ Rheydt
Fontanna na deptaku



Skulptur vor der Sparkasse, Mönchengladbach/ Rheydt
Rzeźba













Fischerturm und Amtsgericht im Hintergrund, Mönchengladbach/ Rheydt


Fischerturm, Mönchengladbach/ Rheydt



Najpopularniejsze posty ostatniego tygodnia